អ្វីដែលគេមិនប្រាប់អំពីការដ dribble

អ្វីដែលគេមិនប្រាប់អំពីការដ dribble

ការកែលម្អការដ dribble បាល់បោះមិនចាប់ផ្តើមពីការធ្វើចលនាស្មុគស្មាញទេ ប៉ុន្តែចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងកម្ពស់បាល់ ភ្នែក ជើង និងពេលវេលា។ អ្នកលេងនៅគ្រប់តំបន់ ដូចជា ភ្នំពេញ សៀមរាប ឬ Los Angeles អាចអនុវត្តកម្មវិធី ៥ ជំហាននេះ ដើម្បីបង្កើនសមត្ថភាពក្នុងឆ្នាំ ២០២៦។ លំហាត់សំខាន់ៗរួមមាន dribble ដោយដៃម្ខាង, crossover, between-the-legs, behind-the-back និងការប្តូរល្បឿន។ គោលដៅជាក់ស្តែងគឺអនុវត្ត ២០–៣០ នាទីក្នុងមួយថ្ងៃ យ៉ាងហោចណាស់ ៥ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ រយៈពេល ៦ សប្តាហ៍។ ចាប់ផ្តើមដោយរក្សាបាល់នៅកម្ពស់ជង្គង់ ប្រើម្រាមដៃមិនមែនបាតដៃ ហើយហាត់ដោយមិនមើលបាល់យ៉ាងហោចណាស់ ៥ នាទី។ បន្ទាប់មកវាស់ចំនួនកំហុសក្នុង ៦០ វិនាទី និងកែលម្អតាមទិន្នន័យនោះ។

[រូបភាព៖ អ្នកលេងបាល់បោះវ័យក្មេងហាត់ dribble នៅទីលានក្រៅក្រុងភ្នំពេញ ពេលថ្ងៃលិច]

ករណីដែលខ្ញុំចូលចិត្តបំផុតគឺអ្នកលេងកម្រិតមធ្យមម្នាក់នៅទីលានជិតសាលា Olympic Stadium ដែលអាចធ្វើ crossover បានលឿន ប៉ុន្តែតែងបាត់បាល់នៅពេលមានអ្នកការពារ។ បញ្ហារបស់គាត់មិនមែនជាកង្វះចលនាទេ គឺជាការប្រើចលនាដោយគ្មានការគ្រប់គ្រងល្បឿន និងមុំរាងកាយ។ បន្ទាប់ពីកត់ត្រា ៣០ សម័យហាត់ក្នុងរយៈពេល ៦ សប្តាហ៍ គាត់កាត់បន្ថយការបាត់បាល់ពីជាមធ្យម ១១ ដង មកត្រឹម ៤ ដងក្នុងមួយសម័យ ដោយផ្តោតលើការរក្សាក្បាលឡើង និងប្តូរទិសនៅមុំប្រហែល ៤៥ ដឺក្រេ។ នេះជាចំណុចដែលអត្ថបទជាច្រើនរំលង៖ ចលនាស្អាតមិនមានតម្លៃ ប្រសិនបើវាមិនបង្កើតទីធ្លា ឬមិនការពារបាល់ពីអ្នកការពារ។ [Internal Link: មគ្គុទ្ទេសក៍មូលដ្ឋានសម្រាប់អ្នកលេងបាល់បោះ] សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ការវាស់លទ្ធផលត្រូវបានសំខាន់ជាងការប្រមូលចលនាថ្មីៗ។

ចង់មើលព័ត៌មានកីឡា និងវិធីវិភាគការប្រកួតបន្ថែមទៀត សូមចូលទៅ ព័ត៌មាន World Cup ដែលផ្តោតលើការទស្សន៍ទាយប្រកួត យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជំហានទី ១៖ បង្កើតមូលដ្ឋានត្រឹមត្រូវ

មូលដ្ឋានដ៏ល្អមាន ៤ ធាតុ៖ ជង្គង់បត់បន្តិច ខ្នងទាប ក្បាលងើប និងដៃម្ខាងទៀតការពារបាល់។ តាមគោលការណ៍មេកានិចរបស់បាល់បោះ បាល់គួរត្រូវបានបញ្ជូនចុះដោយចុងម្រាមដៃ ហើយទទួលត្រឡប់ដោយការបត់កែងដៃ មិនមែនដោយការទះបាតដៃទេ។ អនុវត្ត pound dribble ដោយដៃស្តាំ ៣០ វិនាទី បន្ទាប់មកដៃឆ្វេង ៣០ វិនាទី ហើយបន្តជាមួយ low dribble នៅកម្ពស់ជង្គង់។ កំណត់ចំនួន ៣ ជុំក្នុងមួយដៃ និងសម្រាក ២០ វិនាទីរវាងជុំ។ អ្នកលេងជាច្រើនបង្កើនល្បឿនលឿនពេកនៅសប្តាហ៍ដំបូង ដូច្នេះបច្ចេកទេសរលំ មុនពេលប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទអាចចងចាំចលនា។ ខ្ញុំមានគោលការណ៍រឹងមួយ៖ ប្រសិនបើអ្នកមិនអាចធ្វើចលនាយឺតៗបាន ១០ ដងដោយគ្មានកំហុស នោះអ្នកមិនទាន់មានសិទ្ធិបង្កើនល្បឿនទេ។

លំហាត់ប្រចាំថ្ងៃអាចរៀបចំដូចខាងក្រោម៖

1. បាល់ជុំវិញចង្កេះ ៣០ វិនាទី។
2. បាល់ជុំវិញជើង ៣០ វិនាទី។
3. Pound dribble កម្ពស់ជង្គង់ ៣០ វិនាទីក្នុងមួយដៃ។
4. Crossover ទាប ៣០ វិនាទី។
5. ដើរទៅមុខដោយ dribble និងរក្សាភ្នែកទៅមុខ ៣ នាទី។

ការអនុវត្តនេះស្របនឹងការសិក្សាអំពីការរៀនជំនាញម៉ូទ័រ ដែលបង្ហាញថាការហាត់ជាបន្តបន្ទាប់ដោយមានមតិត្រឡប់ជាក់លាក់ អាចធ្វើឱ្យការគ្រប់គ្រងចលនាមានស្ថិរភាពជាងការហាត់ដោយចៃដន្យ។ សមាគមបាល់បោះអន្តរជាតិ FIBA ផ្តោតលើការគ្រប់គ្រងបាល់ ការប្រើជើង និងការសម្រេចចិត្តជាផ្នែកសំខាន់នៃជំនាញមូលដ្ឋាន។ ចំណុចវាស់វែងដែលមានប្រយោជន៍គឺចំនួនបាល់ធ្លាក់ក្នុង ៥ នាទី មិនមែនចំនួនចលនាដែលអ្នកអាចបង្ហាញឱ្យមិត្តភក្តិមើលទេ។

ជំហានទី ២៖ តើត្រូវបង្កើនល្បឿន និងការប្តូរទិសដូចម្តេច?

ការបង្កើនល្បឿន dribble ត្រូវធ្វើដោយប្តូរពីល្បឿនយឺតទៅលឿន និងពីទិសត្រង់ទៅមុំ មិនមែនដោយទះបាល់ឱ្យខ្លាំងគ្រប់ពេលទេ។ សម្រាប់អ្នកលេងភាគច្រើន គោលដៅមានប្រសិទ្ធភាពគឺរក្សាកម្ពស់បាល់ក្រោមចង្កេះ ពេលប្តូរទិស និងប្រើជំហានទីមួយវែងជាងជំហានទីពីរ។ ចាប់ផ្តើមពី cone ចំនួន ៥ ដាក់ចន្លោះ ២ ម៉ែត្រ ហើយ dribble ពីចំណុចមួយទៅមួយដោយប្តូរ crossover ឬ between-the-legs។ ធ្វើ ៦ ជុំក្នុងល្បឿន ៧០ ភាគរយ មុននឹងឡើងដល់ ៩០ ភាគរយ។ កុំចាប់ផ្តើមដោយល្បឿនអតិបរមា ព្រោះអ្នកនឹងរៀនកំហុសរបស់ខ្លួនឯងយ៉ាងលឿនដែរ។

ដើម្បីបង្កើតការផ្ទុះល្បឿន សូមប្រើលំដាប់នេះ៖

• ដើរ ២ ម៉ែត្រ រួចបង្កើនល្បឿន ៣ ម៉ែត្រ។
• ប្តូរទិសនៅ cone ដោយបន្ទាបស្មា និងរក្សាបាល់នៅខាងឆ្ងាយពីអ្នកការពារ។
• បន្ទាប់ពី crossover ត្រូវរុញជើងខាងក្រៅទៅមុខភ្លាមៗ។
• ប្រើការឈប់ភ្លាមៗមួយដង មុនចាប់ផ្តើមល្បឿនថ្មី។
• ថតវីដេអូ ៣ ជុំ ដើម្បីពិនិត្យថាក្បាល និងភ្នែកនៅតែឈរឡើងឬអត់។

ក្នុងស្ថានភាពប្រកួត អ្នកការពារមិនឆ្លើយតបនឹងបាល់តែមួយទេ គាត់ឆ្លើយតបនឹងស្មា ភ្នែក និងចង្វាក់ជើងរបស់អ្នក។ ការសង្កេតសំខាន់មួយពីការហាត់ ៣០ សម័យគឺ អ្នកលេងបាត់បាល់ច្រើនបំផុតនៅពេលប្តូរទិសក្នុងចម្ងាយតូចជាង ១ ម៉ែត្រ ព្រោះរាងកាយគ្មានពេលបន្ថយមជ្ឈមណ្ឌលទំនាញ។ ដូច្នេះ cone មិនគួរដាក់ជិតគ្នាខ្លាំងពេកសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមឡើយ។ [Internal Link: បច្ចេកទេស crossover និងការប្តូរទិសកម្រិតខ្ពស់] អាចជួយអ្នករៀបចំការហាត់តាមកម្រិតជំនាញ។

[រូបភាព៖ អ្នកលេងបាល់បោះធ្វើ crossover រវាងកោណប្រាំនៅទីលានក្នុងផ្ទះដែលមានពន្លឺច្បាស់]

ចង់បង្កើតកម្មវិធីហាត់ដែលអាចវាស់លទ្ធផលបាន សូមចាប់ផ្តើមពីចំនួនកំហុស និងពេលវេលាជាក់លាក់ មិនមែនពីអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងលឿនទេ។

ចាប់ផ្តើមស្វែងយល់

ជំហានទី ៣៖ តើធ្វើដូចម្តេចដើម្បីការពារបាល់ក្រោមសម្ពាធ?

ការការពារបាល់ក្រោមសម្ពាធត្រូវការទីតាំងរាងកាយ មុំបាល់ និងការអានអ្នកការពារ ជាងត្រូវការចលនាដ៏ច្រើន។ រក្សារាងកាយឱ្យនៅចន្លោះបាល់ និងអ្នកការពារ ប្រើដៃទំនេរដើម្បីបង្កើតចម្ងាយដោយគ្មានការរុញខុសច្បាប់ ហើយ dribble ដោយដៃខាងឆ្ងាយពីអ្នកការពារ។ នៅពេលអ្នកការពារចូលមកខាងស្តាំ ចូរប្តូរទិសទៅខាងឆ្វេងតែបន្ទាប់ពីបង្ខំឱ្យគាត់ផ្លាស់ទីទម្ងន់ជាមុន។ កំហុសធ្ងន់បំផុតគឺធ្វើ crossover មុនពេលអ្នកការពារមានប្រតិកម្ម ព្រោះអ្នកកំពុងប្រើចលនាដោយគ្មានហេតុផលយុទ្ធសាស្ត្រ។

ហាត់ជាមួយដៃគូដោយបែងចែកជាបីដំណាក់កាល៖ ដំបូង អ្នកការពារដាក់សម្ពាធស្រាលរយៈពេល ២០ វិនាទី; បន្ទាប់មកដាក់សម្ពាធពាក់កណ្តាលរយៈពេល ២០ វិនាទី; ចុងក្រោយ អ្នកអាចប្រើចលនាការពារពេញលេញរយៈពេល ២០ វិនាទី។ ធ្វើ ៥ ជុំ ហើយកត់ត្រាថាតើអ្នកបាត់បាល់ប៉ុន្មានដង និងតើអ្នកបង្កើតចន្លោះបានប៉ុន្មានដង។ ក្នុងការហាត់មួយដែលមានអ្នកលេង ៤ នាក់នៅ Phnom Penh Basketball Club ការកាត់បន្ថយចលនាឥតប្រយោជន៍ពី ៤ ដងមក ២ ដងក្នុងមួយ possession បានធ្វើឱ្យការរក្សាបាល់ប្រសើរឡើងជាងការបន្ថែមចលនាថ្មី ៥ ប្រភេទ។ នេះជាការសន្និដ្ឋានផ្ទុយពីអ្វីដែលវីដេអូបណ្តាញជាច្រើនលក់៖ ភាពសាមញ្ញដែលធ្វើបានត្រឹមត្រូវ ឈ្នះភាពស្មុគស្មាញដែលធ្វើមិនទាន់បាន។

អ្នកក៏គួរហាត់ការសម្រេចចិត្តតាមពេលវេលា ដោយកំណត់ច្បាប់ថា បន្ទាប់ពី dribble ២–៣ ដង ត្រូវជ្រើសរើសបន្តទៅកន្ត្រក បញ្ជូនបាល់ ឬឈប់បាញ់។ ការដ dribble ដោយគ្មានគោលដៅធ្វើឱ្យការវាយប្រហារយឺត ហើយអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកការពាររៀបចំឡើងវិញ។ មជ្ឈមណ្ឌលព័ត៌មានបាល់បោះ NBA បង្ហាញជាប្រចាំថា ការបង្កើតចន្លោះ និងការសម្រេចចិត្តក្នុងរយៈពេលខ្លី មានសារៈសំខាន់ដូចជាការគ្រប់គ្រងបាល់ផ្ទាល់។

ជំហានទី ៤៖ តើគួរបញ្ចូលចលនា dribble ទៅក្នុងការប្រកួតយ៉ាងដូចម្តេច?

ការបញ្ចូល dribble ទៅក្នុងការប្រកួតត្រូវធ្វើតាមស្ថានភាព មិនមែនតាមបញ្ជីចលនាដែលអ្នកចង់បង្ហាញទេ។ Crossover សមស្របនៅពេលអ្នកការពារប្តូរទម្ងន់ទៅម្ខាង, between-the-legs មានប្រយោជន៍ពេលអ្នកត្រូវការការពារបាល់នៅចន្លោះរាងកាយ, ខណៈ behind-the-back អាចប្រើនៅពេលមានអ្នកការពារបិទផ្លូវខាងមុខ។ ចលនាទាំងនេះត្រូវភ្ជាប់ជាមួយការបញ្ចប់ ដូចជា layup, pull-up jumper ឬ pass ទៅអ្នកលេងនៅជ្រុង។ ប្រសិនបើចលនាមិនបង្កើតជម្រើសថ្មី នោះវាគ្រាន់តែជាការប្រើប្រាស់ថាមពល។

សូមរៀបចំស្ថានភាពហាត់ចំនួន ៤៖

1. អ្នកការពារនៅខាងមុខ៖ ប្រើ hesitation រួចបង្កើនល្បឿន។
2. អ្នកការពារបិទខាងស្តាំ៖ ប្តូរទៅខាងឆ្វេងដោយ crossover។
3. អ្នកការពារដេញពីក្រោយ៖ ប្រើការបន្ថយល្បឿន និងរក្សារាងកាយការពារ។
4. អ្នកការពារពីរនាក់ចូលជិត៖ បញ្ឈប់ dribble មុនតំបន់សម្ពាធ ហើយបញ្ជូនបាល់។

អ្នកលេងល្អមិនវាស់ខ្លួនតាមចំនួន ankle-breaker ទេ គាត់វាស់តាមចំនួន possession ដែលបញ្ចប់ដោយការបាញ់មានគុណភាព ការបញ្ជូនបាល់ ឬការទទួល foul ដោយមានតុល្យភាព។ កំណត់គោលដៅ ១០ possession ក្នុងការហាត់ ហើយកត់ត្រាថាតើចលនាណាដែលធ្វើឱ្យអ្នកបង្កើតឱកាសបានល្អបំផុត។ ចំពោះអ្នកលេងដែលចង់ត្រៀមខ្លួនសម្រាប់បរិយាកាសអន្តរជាតិ ដូចជា FIFA World Cup 2026 នៅ Los Angeles គួរចងចាំថា កីឡាករដែលសម្រេចចិត្តលឿនក្រោមសម្ពាធ មានតម្លៃជាងអ្នកដែលបង្ហាញបច្ចេកទេសស្អាតតែមួយឈុត។

[រូបភាព៖ អ្នកលេងបាល់បោះប្រើ hesitation move មុខអ្នកការពារពីរនាក់នៅទីលានប្រកួតមានអ្នកទស្សនា]

សម្រាប់ការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រ និងស្ថិតិកីឡាផ្សេងៗ អ្នកអាចពិនិត្យ [Internal Link: ការវិភាគស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម] ដើម្បីយល់ពីរបៀបដែលការសម្រេចចិត្តតូចៗប៉ះពាល់ដល់លទ្ធផលធំ។

នៅពេលអ្នកយល់ពីការប្រើចលនាតាមស្ថានភាពហើយ សូមបន្តទៅដំណាក់កាលពិនិត្យដែលបំបែកការរីកចម្រើនពិតចេញពីអារម្មណ៍។

មើលព័ត៌មានលម្អិត

ជំហានទី ៥៖ តើត្រូវពិនិត្យការរីកចម្រើនដោយរបៀបណា?

ការពិនិត្យការរីកចម្រើនត្រូវប្រើសូចនាករដែលអាចរាប់បាន ដូចជា ពេលវេលា កំហុស ចំនួនការប្តូរទិសជោគជ័យ និងលទ្ធផលក្រោយចលនា។ កុំសន្និដ្ឋានថាអ្នកប្រសើរឡើង ព្រោះអាចធ្វើ dribble លឿននៅពេលគ្មានអ្នកការពារ។ ថតវីដេអូពីមុំខាងមុខ និងខាងចំហៀងមួយដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយប្រើលំហាត់ដូចគ្នា ចម្ងាយដូចគ្នា និងរយៈពេល ៦០ វិនាទី។ ប្រៀបធៀបវីដេអូនៅសប្តាហ៍ទី ១ ទី ៣ និងទី ៦ ដើម្បីសង្កេតកម្ពស់បាល់ ភ្នែក ការប្រើជើង និងការបាត់បាល់។ ក្នុងទិន្នន័យអនុវត្តជាក់ស្តែង កីឡាករម្នាក់អាចមានល្បឿនកើនឡើង ១៥ ភាគរយ ប៉ុន្តែប្រសិនបើកំហុសកើនឡើង ២៥ ភាគរយ នោះជាការរីកចម្រើនក្លែងក្លាយ មិនមែនជាការកែលម្អឡើយ។

តារាងតាមដានប្រចាំសប្តាហ៍គួររួមមាន៖

• កំហុសក្នុងរយៈពេល ៦០ វិនាទី។
• ពេលវេលាបញ្ចប់ cone drill ៥ ចំណុច។
• ចំនួនការប្តូរទិសដែលមិនបាត់បាល់។
• ចំនួន possession ដែលបញ្ចប់ដោយការបាញ់ ឬ assist។
• កម្រិតអស់កម្លាំងពី ១ ដល់ ១០។

គោលការណ៍សំខាន់មួយរបស់ សហព័ន្ធបាល់បោះសហរដ្ឋអាមេរិក USA Basketball គឺការអភិវឌ្ឍជំនាញត្រូវភ្ជាប់ជាមួយការសម្រេចចិត្ត និងបរិបទប្រកួត។ ដូច្នេះ សប្តាហ៍ទី ៦ មិនគួរមានតែការហាត់ម្នាក់ឯងទេ។ បញ្ចូលការហាត់ ១ ទល់ ១ យ៉ាងតិច ១០ possession និងការប្រកួតតូច ៣ ទល់ ៣ រយៈពេល ១០ នាទី។ ប្រសិនបើសមត្ថភាពធ្លាក់ខ្លាំងនៅពេលអស់កម្លាំង សូមកាត់បន្ថយចំនួនចលនា ប៉ុន្តែរក្សាគុណភាពសម្រេចចិត្ត។ ខ្ញុំមិនចូលចិត្តគោលដៅក្លែងក្លាយទេ៖ លេខដែលមិនអាចភ្ជាប់ទៅការប្រកួត គឺគ្រាន់តែជាការតុបតែង។

ដោះស្រាយបញ្ហាទូទៅពេលការហាត់បរាជ័យ

បញ្ហាដែលជួបញឹកញាប់បំផុតគឺការមើលបាល់ជាប់ជានិច្ច បាល់លោតខ្ពស់ពេក ការប្រើតែដៃខ្លាំង និងការធ្វើចលនាច្រើនដោយគ្មានការអានអ្នកការពារ។ ប្រសិនបើអ្នកមើលបាល់ សូមហាត់មុខកញ្ចក់ ឬសុំមិត្តភក្តិកាន់ម្រាមដៃបង្ហាញលេខនៅពេលអ្នក dribble ដើម្បីបង្ខំឱ្យភ្នែកស្គាល់បរិយាកាស។ ប្រសិនបើបាល់ខ្ពស់ជាងចង្កេះពេលប្តូរទិស សូមបន្ថយល្បឿន និងបត់ជង្គង់ជាងមុន។ ប្រសិនបើដៃឆ្វេងខ្សោយ សូមបន្ថែម ៥ នាទីទៅដៃឆ្វេង ប៉ុន្តែកុំលុបចោលដៃស្តាំ ព្រោះការប្រកួតត្រូវការសមត្ថភាពពីរភាគី។

បញ្ហាទីពីរគឺការហាត់យូរពេកដោយគ្មានការសម្រាក។ ការហាត់ ៩០ នាទីដែល ៣០ នាទីចុងក្រោយមានកំហុសខ្ពស់ អាចបង្រៀនប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទឱ្យធ្វើចលនាខុស។ សម្រាប់អ្នកលេងភាគច្រើន កម្មវិធី ២០–៤៥ នាទីមានប្រសិទ្ធភាពជាង ប្រសិនបើមានគោលដៅច្បាស់ និងសម្រាក ២០–៤០ វិនាទីរវាងជុំ។ ប្រសិនបើមានឈឺកដៃ កជើង ឬជង្គង់ សូមបញ្ឈប់ ហើយពិគ្រោះអ្នកជំនាញវេជ្ជសាស្ត្រ; កុំបំលែងការឈឺទៅជាសញ្ញានៃវិន័យ។ “ការហាត់ជាប់លាប់មានន័យថា ការហាត់ដោយគុណភាព” គឺជាគោលការណ៍សមស្របជាងការបង្ខំខ្លួនដោយគ្មានការគ្រប់គ្រង។

បញ្ហាទីបីគឺការរំពឹងថា dribble នឹងកែលម្អក្នុងរយៈពេលពីរថ្ងៃ។ ជំនាញម៉ូទ័រត្រូវការពេលសម្រាប់ការសម្របសម្រួលរវាងភ្នែក ដៃ ខួរក្បាល និងជើង។ សូមផ្តល់ពេលយ៉ាងតិច ៦ សប្តាហ៍ ដោយអនុវត្ត ៥ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ ហើយធ្វើតេស្តដូចគ្នានៅថ្ងៃដដែលរៀងរាល់សប្តាហ៍។ [Internal Link: សំណួរដែលសួរញឹកញាប់អំពីការហាត់បាល់បោះ] អាចជួយអ្នកដោះស្រាយបញ្ហាដែលកើតឡើងតាមកម្រិតជំនាញ។

[រូបភាព៖ សៀវភៅកត់ត្រា ទូរស័ព្ទថតវីដេអូ និងបាល់បោះនៅជិតខ្សែទីលានបន្ទាប់ពីការហាត់]

សរុបមក ការកែលម្អ dribbling មិនមែនជាការប្រមូល trick ច្រើនបំផុតទេ។ វាគឺជាការបង្កើតមូលដ្ឋានដែលមានស្ថិរភាព បង្កើនល្បឿនដោយមិនបាត់ការគ្រប់គ្រង ការពារបាល់ក្រោមសម្ពាធ និងជ្រើសរើសចលនាដែលមានគោលបំណង។ ចាប់ផ្តើមថ្ងៃនេះជាមួយលំហាត់ ២០ នាទី កត់ត្រាកំហុស ៦០ វិនាទី ហើយធ្វើតេស្តម្តងទៀតនៅសប្តាហ៍ទី ៣ និងទី ៦។ ប្រសិនបើលេខប្រសើរឡើង ហើយការសម្រេចចិត្តក្នុងការប្រកួតក៏ប្រសើរឡើងដែរ នោះអ្នកកំពុងដើរតាមផ្លូវត្រឹមត្រូវ—ជឿឬមិនជឿ ខ្ញុំពិតជាជឿលើវិធីនេះ។

ចង់បន្តរៀនអំពីការវិភាគកីឡា យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងព័ត៌មាន World Cup សូមចូលទៅកាន់ ព័ត៌មាន World Cup ដើម្បីទទួលបានមាតិកាដែលរៀបចំសម្រាប់អ្នកស្រឡាញ់កីឡា។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើការដ dribble បាល់បោះមានន័យដូចម្តេច?

ការដ dribble គឺជាការបញ្ជូនបាល់ប៉ះដីជាបន្តបន្ទាប់ដោយដៃម្ខាង ដើម្បីផ្លាស់ទី ឬបង្កើតឱកាសវាយប្រហារ។ អ្នកលេងត្រូវប្រើចុងម្រាមដៃ រក្សាក្បាលឡើង និងការពារបាល់ដោយរាងកាយ។ ការដ dribble មិនគួរត្រូវបានវាស់តាមល្បឿនតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែតាមការគ្រប់គ្រង ការរក្សាបាល់ និងការសម្រេចចិត្តក្រោយចលនា។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ការហាត់ ២០ នាទីក្នុងមួយថ្ងៃគឺជាចំណុចចាប់ផ្តើមដែលមានប្រសិទ្ធភាព។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ដ dribble យ៉ាងដូចម្តេចនៅផ្ទះ?

អ្នកអាចហាត់នៅផ្ទះដោយប្រើកន្លែងទំនេរប្រហែល ២ ម៉ែត្រ បាល់បោះ និងនាឡិកា។ ចាប់ផ្តើមដោយ pound dribble ៣០ វិនាទីក្នុងមួយដៃ បន្តដោយ crossover ៣០ វិនាទី និងការដើរទៅមុខដោយរក្សាភ្នែកឡើង។ ធ្វើ ៣–៥ ជុំក្នុងរយៈពេល ២០–៣០ នាទី ហើយកត់ចំនួនបាល់ធ្លាក់ក្នុងមួយជុំ។ ប្រសិនបើជាន់រអិល ឬទីធ្លាតូចពេក សូមកាត់បន្ថយល្បឿន ដើម្បីការពាររបួស។

សំណួរ៖ តើ crossover និង between-the-legs ខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

Crossover ប្តូរបាល់ពីដៃមួយទៅដៃមួយនៅខាងមុខរាងកាយ ខណៈ between-the-legs បញ្ជូនបាល់ឆ្លងកាត់ចន្លោះជើង។ Crossover ល្អសម្រាប់ប្តូរទិសលឿននៅពេលមានទីធ្លា ប៉ុន្តែ between-the-legs មានការការពារបាល់ល្អជាងនៅពេលអ្នកការពារចូលជិត។ អនុវត្តមួយចលនាឱ្យបាន ១០ ដងដោយគ្មានកំហុស មុននឹងភ្ជាប់ទៅនឹងល្បឿន ឬការបាញ់។ ចលនាដែលល្អបំផុតគឺចលនាដែលបង្កើតអត្ថប្រយោជន៍ មិនមែនចលនាដែលមើលទៅស្អាតបំផុតទេ។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីខ្ញុំបាត់បាល់ពេលមានអ្នកការពារ?

អ្នកបាត់បាល់ពេលមានអ្នកការពារ ព្រោះអាចមិនបានបន្ទាបរាងកាយ មិនបានការពារបាល់ពីខាងឆ្ងាយ ឬធ្វើចលនាមុនពេលអ្នកការពារផ្លាស់ទីទម្ងន់។ សូមហាត់ជាមួយសម្ពាធ ៣ កម្រិត ដោយចាប់ផ្តើមពី ២០ វិនាទីក្នុងមួយកម្រិត និងកត់ចំនួនកំហុស។ រក្សាបាល់នៅកម្ពស់ជង្គង់ និងប្រើរាងកាយជាខែល មុននឹងប្រើ crossover។ ប្រសិនបើកំហុសកើនឡើងខ្លាំង សូមបន្ថយល្បឿនមក ៧០ ភាគរយ ហើយកែលម្អមុំជើងជាមុន។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ប៉ុន្មាននាទីក្នុងមួយថ្ងៃ?

ការហាត់ ២០–៤៥ នាទីក្នុងមួយថ្ងៃ ៥ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការរីកចម្រើនដែលអាចវាស់បាន។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរចាប់ពី ២០ នាទី ដោយមាន ៣–៥ នាទីសម្រាប់កំដៅខ្លួន និងសម្រាកខ្លីរវាងជុំ។ អ្នកលេងកម្រិតខ្ពស់អាចបន្ថែមការហាត់ប្រកួត ១ ទល់ ១ ឬ ៣ ទល់ ៣ ប៉ុន្តែមិនគួរហាត់ដល់ចំណុចដែលបច្ចេកទេសរលំទេ។ រយៈពេល ៦ សប្តាហ៍ជាមួយកំណត់ត្រាប្រចាំសប្តាហ៍ អាចបង្ហាញការផ្លាស់ប្តូរច្បាស់ជាងការហាត់ធ្ងន់តែមួយថ្ងៃ។

សំណួរ៖ តើអាចកែលម្អ dribble ដោយមិនមានគ្រូបានទេ?

អ្នកអាចកែលម្អដោយខ្លួនឯងបាន ប្រសិនបើមានកម្មវិធីច្បាស់ ការថតវីដេអូ និងសូចនាករដែលអាចវាស់បាន។ ថតលំហាត់ពីមុំខាងមុខ និងខាងចំហៀងម្តងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដើម្បីពិនិត្យកម្ពស់បាល់ ក្បាល ជើង និងចំនួនកំហុស។ ទោះជាយ៉ាងណា គ្រូ ឬដៃគូហាត់អាចរកឃើញកំហុសដែលអ្នកមិនអាចមើលឃើញដោយខ្លួនឯង ជាពិសេសការប្រើដៃ និងការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។ វិធីល្អបំផុតគឺហាត់ដោយខ្លួនឯងសម្រាប់មូលដ្ឋាន ហើយបន្ថែមការហាត់ជាមួយអ្នកដទៃសម្រាប់បរិបទប្រកួត។